Jaloers ben ik, zo ontzettend jaloers … op Freek Vonk. Hij trekt volle zalen. Hij weet kinderen te boeien. Zijn programma’s trekken de aandacht van kinderen die ik ook in mijn klas heb. Elke dag probeer ik moeite te doen de aandacht van diezelfde leerlingen een beetje op te eisen. Als het dan gaat over de persoonsvorm, het onderwerp of het lijdend voorwerp dan wordt het lastig. Dan verslapt de aandacht en voel ik mezelf als leerkracht meer het lijdend voorwerp dan dat de persoonsvorm het onderwerp is … Als je me nu nog kunt volgen? Of is de aandacht al weg? Ik snap het helemaal.
‘Jongens en meisjes, dit is nou een lidwoord. Het is niet giftig.’
Er schoot me een idee te binnen. Als ik nou eens mijn jungle-pak aantrek – die ik niet heb en dus even moet huren. Dan ga ik gewapend met verrekijker op zoek naar alle woordsoorten in het oerwoud der Nederlandse taal.
‘Wooooow, daar heb je het lidwoord! Ooow, wat is ie klein. Maar 2 of 3 letters. Kijk, kijk, kijk, daar zittie, in die zin, daar op het bord! Ja, ja, ik heb er één! Ik heb het! Bassie, niet bang zijn, kom dichterbij met je camera. Hier, hier, ja, hier zit-ie. Ach wat is “het” schattig. Jongens en meisjes, dit is nou een lidwoord. Het is niet giftig. Staat vaak voor een zelfstandig naamwoord …’ Tja, weg aandacht, tot zover mijn show.
Oké, zo leuk als Freek zal het me niet lukken. Dat is een vak apart. Zoals het ook enige vakbekwaamheid vergt om er elke dag in het onderwijs een showtje (of niet) van te maken. Af en toe een keertje gek doen voor de klas kan geen kwaad. Dat doe ik ook wel en met mij jullie vast ook. We halen alles uit de kast om de aandacht van de kids te trekken in deze snelle wereld waarin alles – zo ook deze column – aan je voorbijschiet.
Sieto van Keulen is al ruim 25 jaar met veel plezier leerkracht op een basisschool op de Veluwe. ‘Schrijven is voor mij altijd al een soort sluimerende hobby geweest. Graag neem ik jullie in mijn columns mee in de veelzijdigheid van het basisonderwijs.’
