Er klinkt een roep om het instellen van een bestaansmaximum. Deze limitaristen stellen dat een mens rijk genoeg kan zijn. Wat denk jij?
Nederland is een verzorgingsstaat. Dat betekent dat Nederland zorgt voor het welzijn en de welvaart van haar burgers. Zo krijgen jouw ouders kinderbijslag, jouw opa en oma een AOW-uitkering en als jij gaat studeren krijg je een studiebeurs. Misschien is een van de ouders een tijdje werkloos geweest. In die gevallen zijn er ook uitkeringen die ervoor zorgen dat er altijd wat geld is – welvaart – om een (gezond) bestaan te garanderen. Per jaar geeft de Nederlandse overheid veel geld uit aan deze sociale zekerheid. En mocht iemand overal buiten de boot vallen, dan is er de participatiewet. Een bijstandsuitkering waar iedereen in Nederland recht op heeft. Zo garandeert de overheid een bestaansminimum.
Bestaansmaximum?
De Nederlandse overheid garandeert een bestaansminimum. Dat doen ze met uitkeringen. Maar er zijn nu dus ook mensen die roepen om een bestaansmaximum. Een onderzoeksbureau heeft aan de hand van tien voorbeelden van Nederlandse huishoudens gevraagd aan de bevolking welke van die huishoudens te rijk zijn. Tweederde van de ondervraagden legde die grens op een bezit van 2,2 miljoen euro. Overigens is maar vijf procent van alle Nederlanders voor zo’n ‘bovengrens’.
Limitaristen
De groep denkers die een bestaansmaximum willen instellen worden limitaristen genoemd. Zij wijzen op de gevolgen van grote sociale ongelijkheid in de samenleving. Zo zijn ongelijke samenlevingen ongezonder en is de tegenstelling tussen arm en rijk de grootste bron van conflict in een samenleving. Maar is het instellen van zo’n bestaansmaximum wel rechtvaardig? En zo ja, hoe moet dat dan worden gedaan? Wat denk jij?
