‘U kunt er ook niets aan doen dat onze Bram zich niet kan uiten. Als u een man was, zou dat natuurlijk heel anders gaan. Jammer toch dat het onderwijs zo weinig meesters heeft.’ Soms krijg je tijdens oudergesprekken dingen te horen, waar je beter niet meteen op kunt reageren. Michiel zegt altijd: ‘Pick your battles.’ Dus ik koos dit gevecht niet. Ik bevestigde noch ontkende.
De vader van Bram haalde er de oertijd nog bij, de jagers en verzamelaars en het volgens hem niet-bestaande glazen plafond. Toen vond ik het wel welletjes en rondde het gesprek af.
Toch nestelt zoiets ergens in mijn hoofd. Het blijft daar roeren en draaien. Als ik het had toegelaten, zou tijdens dat gesprek de stoom uit mijn oren zijn gekomen. Zo’n man die niet eens ziet dat zijn zoon hunkert naar de aandacht van zijn ouders en daarom zo vervelend doet? Zo’n man die denkt dat alleen mannen in staat zijn om jongens te begrijpen? Zo’n man die denkt dat mannen van Mars komen? Maar nee: adem in, adem uit.
Mijn hele carrière is dit een terugkerend onderwerp en de laatste jaren wordt het alleen maar meer. Het blijkt ook steeds lastig om deze discussie te voeren met een man, want ik ben een vrouw. Dus ik weet natuurlijk niet hoe dat werkt. Vaak volgen er dan woorden als dominant, typisch jongensgedrag, onderzoekend, niet praten maar doen, …
Pedagogen doen in de media nog een duit in het zakje door onderzoeken te bespreken waarin aangetoond is dat de hersenen van jongens en meisjes toch echt verschillen. Dus dan moet het wel zo zijn dat jongens beter uit de verf komen bij een meester. In de media borduren de opvoedkundigen daar rustig op door en laten de Nederlanders weten dat jongens echt meer moeten buitenspelen, want dan kunnen ze pas echt jongen zijn.
Nee, het is niet leuk als een vader als die van Bram mij neerzet als iemand die hulpeloos is als het gaat om de jongens in de klas. En het is ook niet waar. Vraag maar eens aan Bram hoe vaak hij en ik een potje bal-hooghouden hebben gedaan. Vraag Bram of hij van mij mag uitrazen als hij weer eens een woedeaanval heeft, in plaats van dat hij er van mij over moet praten. Check vooral bij Bram of hij mijn humor kan waarderen.
Ik snap Bram prima. En Bram snapt mij. Wij kunnen samen door één deur en ik ben trots op de groei die hij doormaakt bij mij in de klas. Dat geldt trouwens ook voor Gejo, Ferdi, Sahid, Sem en al die andere jongens in mijn klas.
Maar de vader van Bram heeft gelijk: het is echt jammer dat er zo weinig mannen voor het onderwijs kiezen. Vooral omdat het zo’n mooi vak is, waar zowel mannen als vrouwen veel voldoening uit kunnen halen en bovenal een prachtige bijdrage aan het leven van kinderen kunnen geven. Dat heeft niets te maken met sekse. En ook niet met jagers en verzamelaars, want ook daarvan is het grootste deel een theorie. Vooral beschreven door mannen.
