Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. En hoe cliché het ook klinkt, die tijd van gaan is nu gekomen.
Dit is mijn laatste column voor Juf & Meester.
Met enigszins pijn in het hart neem ik afscheid. Een beslissing die niet over één nacht ijs is gegaan. Nieuwe uitdagingen en het maken van keuzes in mijn overvolle thuis- en werkagenda hebben mij uiteindelijk doen besluiten het stokje over te dragen.
Tijd voor een nieuw en fris geluid.
Bijna vijf jaar lang heb ik onderwijslief- en leed met jullie mogen delen. Van traktatieprotocollen en boerderijvirussen tot surprisestress en luizencontroles. Van bingo, flamingo en glitters tot het wisselen van tanden en opruimwoedeaanvallen. Ik deelde het nieuws dat ik in verwachting was en moeder werd van een prachtige dochter en ik vertelde over mijn overstap naar een andere school. Het was me een waar genoegen jullie mee te nemen in de wondere wereld van voornamelijk groep 3, maar ook die van groep 5 en groep 8.
Er was nog zoveel onderwijsmoois om te delen. Ik wilde nog vertellen over de aardrijkskundeles over fast fashion in groep 8, over het boek dat ik met groep 7 lees. Ik wilde jullie verrassen met puberale gesprekken over de bloemetjes en de bijtjes en jullie je laten verwonderen over het feit dat twee leerlingen mij een Kahoot-quiz leerden maken (en hoeveel bloed, zweet en tranen dat mij kostte). Ook hoopte ik jullie nog te enthousiasmeren voor een aantal onderwijscongressen, had ik jullie graag willen uitleggen hoe je eigenhandig de werkdruk de kop indrukt en dat je als leerkracht altijd je autonomie moet pakken.
Helaas. Dat gaat dus niet meer lukken. Wat ik wel nog kwijt wil is dat ik heel blij ben dat ik mijn verhalen heb mogen delen hier. En dat jullie hartverwarmende en positieve reacties de benzine voor mijn schrijfmotor waren. Het resulteerde in meer dan vijftig columns voor Juf & Meester. Iets waar ik ongelooflijk trots op ben. Dank jullie wel.
Tot slot: lieve juffen en meesters, geniet van de kinderen, geniet van het onderwijs. Teken, krabbel of schrijf op waarom je zo geniet. Waarom je zo blij naar huis bent gegaan, waarom je dat ene traantje hebt gelaten. Noteer die grappige, wijze of ontroerende uitspraken van jullie lieve leerlingen. Want potverdrie, wat hebben we een geweldig beroep. En dat moeten we echt blijven delen.
