Waar zijn de hoogbegaafde meisjes gebleven?

3

Er zijn ongeveer net zoveel hoogbegaafde meisjes als jongens. In tegenstelling tot jongens, ‘roepen’ meisjes een stuk minder snel om hulp door onaangepast of afwijkend gedrag te vertonen. Daardoor worden ze vaak minder begeleid dan jongens die zichtbaar struggelen met hun hoogbegaafdheid. Rond hun twaalfde, lijken er dan ook meer hoogbegaafde jongens te zijn dan meisjes. Tegen de tijd dat ze volwassen worden, zijn er veel meer hoogbegaafde mannen dan vrouwen. Wat is er gebeurd met de hoogbegaafde meisjes?

Dit artikel is geschreven door Renata Hamsikova van IeKu Advies. Met haar bedrijf zet Renata zich in om ouders en leerkrachten te helpen meer begrip te krijgen over hoogbegaafdheid, zodat hoogbegaafde kinderen goed ondersteund kunnen worden.

Volgens onderzoek zijn er verschillende barrières waardoor hoogbegaafde meisjes minder presteren dan hoogbegaafde jongens (Klein, 1996). Deze zouden het relatief kleine aantal (herkenbaar) hoogbegaafde volwassen vrouwen verklaren. Je leest er meer over in dit artikel.

Zoals leeftijdsgenoten

Hoogbegaafde kinderen worden vaak herkend in groep 1 of 2, wanneer sommige kinderen al kunnen lezen en tot twintig kunnen tellen. Over het algemeen praten, lezen en rekenen hoogbegaafde meisjes eerder dan jongens. De Amerikaanse psycholoog Lewis Terman, een pionier op het gebied van hoogbegaafdheid, ontdekte dat meisjes een voorsprong hadden op jongens in hun academische ontwikkeling gedurende de leeftijd van 2,5 tot 14 jaar. Maar tijdens de middelbare school slaat de balans om. Ongeveer tijdens het derde jaar van de middelbare school is de boodschap van zowel school als thuisfront voor hoogbegaafde meisjes duidelijk: het is veiliger om geen academische dapperheid te tonen en meer als hun leeftijdsgenoten te zijn.

Verlies van zelfrespect

Veel onderzoeken tonen een geleidelijk verlies van zelfrespect bij meisjes tijdens hun schoolloopbaan aan. Tussen de vijfde groep van de basisschool en de tweede klas van het voortgezet onderwijs, daalt het zelfrespect van hoogbegaafde meisjes aanzienlijk (Kline & Short, 1991; Klein, 1996). Omgekeerd worden kenmerken als perfectionisme, hopeloosheid en ontmoediging duidelijker met de jaren. Veel meisjes passen zich aan om zich niet te vervreemden van de groep. Sommige hoogbegaafde meisjes komen tot de conclusie dat academische competitie vermeden zou moeten worden om vriendschappen te behouden, ook al betekent het dat ze hun talenten niet kunnen ontplooien.

Onder het niveau

Hoogbegaafde meisjes zijn meestal beter sociaal aangepast dan hoogbegaafde jongens en daardoor pikken ze sneller sociale richtlijnen op en weten ze hoe ze zich moeten aanpassen. Om anderen een plezier te doen, hebben ze de neiging onder hun niveau te gaan zitten. Hoogbegaafde meisjes op de middelbare school kiezen er ook vaak voor hun klas niet te verlaten voor verrijkingslessen.

Terwijl jongens over het algemeen geen contact zoeken met jongens die een lager cognitief niveau hebben dan zijzelf, doen meisjes moeite zich in de groep te mengen zodat hun talenten niet opvallen. De meest kritische periode waarin talent verloren gaat is rond de 10 tot 14 jaar. In deze periode ontdekken hoogbegaafde meisjes dat hun academische prestatie ten koste kan gaan van acceptatie binnen de groep. Meidengroepen belonen conformisme en kunnen het meisje dat goed presteert verbannen.

Wat je als docent kunt doen:

  • Vroege identificatie: de beste leeftijd voor evaluatie en identificatie van hoogbegaafde meisjes is tussen 3,5 en de 7 jaar. Voor sommige meisjes is een eerdere schooltoetreding bevorderlijk.
  • Biedt speciale programma’s aan die hoogbegaafde meisjes uitdagen en stimuleren.
  • Moedig de interesse aan voor een hoger niveau rekenen/wiskunde en de wetenschappen.
  • Spoor meisjes aan voor hun successen (goede cijfers) uit te komen en erken hun talenten.
  • Wijs meisjes op andere succesvolle vrouwen in literatuur en wetenschap.

Hoe moedig jij hoogbegaafde meisjes aan om zichzelf te zijn? Laat een reactie achter via onderstaand reactieformulier.

3 REACTIES

  1. Het aangepaste succesvolle meisje is zo ‘geboren’ bij intrede in de basisschool. Hoe je als ouder ook de groeimindset voorstaat en alle niet succesvolle pogingen omarmt, het onderwijs slaagt er toch in de meisjes binnen de pas te laten lopen! zonde van alle niet aangeboren talenten! en tja… in gesprek blijven met school is dan de uitdaging voor ouders.

  2. Ontzettend belangrijk om deze meisjes te herkennen en te erkennen. De blog “Het stille meisje, respons-inhibitie anders bekeken” die ik schreef, sluit hier heel erg bij aan. Veel meisjes vertonen aanpasgedrag en als je dat als als leerkracht niet ziet zijn dat echt gemiste kansen. Het komt nog veel te vaak voor dat leerkrachten deze meisjes als gemakkelijke, fijne leerlingen ziet die geen (extra) aandacht nodig hebben. Juist dit gedrag is hun zorgvraag.

  3. Mijn meisje is heel goed in rekenen maar niet in taal en spelling en hoewel ze getest en een hoog IQ heeft, wordt ze daarom niet gezien als hoogbegaafd. Ze moet eerst dat taal ding repareren om ook meer uitdaging te mogen op wiskundig vlak. Gevolg ze vindt ook rekenen niet meer leuk en vind school nu helemaal stom.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here