Column

Gek toch, dat zoveel leerkrachten het kamp als zwaar en belastend ervaren.

Nadat ik de onzichtbare olifant van mijn hoofd heb weten te tillen, sleep ik mezelf naar mijn stageschool.

Alle leerlingen hebben een startbedrag gekregen en het is de bedoeling dat ze aan het eind van het project niet blut zijn en hopelijk hun doekoe hebben verdubbeld.

Juf Floortje heeft een heel leuk nieuwtje!

In het lokaal staan meer studenten, bleek van schrik.

Als een gynaecoloog-in-de-dop leg ik mijn zes- en zevenjarigen het verschil uit tussen een natuurlijke bevalling en een keizersnede. Ze hangen aan mijn lippen.

Er is niks aan te doen. Mijn zoon zit nou eenmaal op een kopieerschool.

Een leerling met smetvrees? Dat is nieuw voor me.

Er staan tien ouders in mijn klas.
Of het klopt dat we zonder overleg een konijn in de klas hebben?

Juf Astrid heeft een juffenzus.

Zo pendel ik zeven weken lang met mijn retro-bingokoffertje op en neer tussen groep 3 en groep 4, waar dagelijks de bingostrijd losbarst en waar dagelijks de leerlingen spelenderwijs leren rekenen.

'Ja, zeg ik dan maar, 'waarom werk jij dan niet in het onderwijs?'