Docent Nouhaila El Guebli geeft Nederlands én (veel) levenslessen

Je bent inmiddels zo’n acht jaar docent, Nouhaila. Wilde je dit als klein meisje al worden?

‘Ja en nee. Ik wilde in eerste instantie naar de toneelschool: ik hou van op het podium staan. Maar ik kom uit een gezin met weinig geld en vond het uiteindelijk een te groot risico. Ik vond financiële zekerheid belangrijk. Daarom viel ik terug op mijn tweede plan: docent worden. Als docent mag je ook voor grote groepen babbelen en eerlijk: de vakanties klonken me goed in de oren. Bovendien wilde ik een docent worden die ik vroeger zelf niet heb gehad, eentje met wie ik me kon identificeren. 

In eerste instantie wilde ik geschiedenis gaan geven, maar wederom bleek dit een te groot risico. Op een open dag van de docentenopleiding werd mij verteld dat er al veel geschiedenisdocenten waren. Ik vertelde dit tegen een vriendin in de klas terwijl mijn docent Nederlands dit hoorde. Ze vroeg: “Waarom ga je niet studeren voor docent Nederlands? Daarvan zijn er te weinig en je bent er hartstikke goed in.” Het was niet in mijn puberbrein opgekomen dat dat een optie was als meisje met een Marokkaanse achtergrond en ouders die slecht Nederlands spraken.

Ik besloot ervoor te gaan. Tot ik op de eerste dag van mijn opleiding van m’n studieloopbaanbegeleidster de vraag kreeg of ik wel een “plan B” had. Ze zei: “De meeste buitenlandse studenten halen de opleiding niet.” Ik schrok me rot. Mede door mijn onzekerheid vanwege haar opmerking, haalde ik inderdaad mijn opleiding niet. Maar mijn liefde voor het onderwijs begon juist steeds meer te groeien. Ik ben toen de opleiding aan een andere hogeschool gaan volgen en heb ‘m alsnog gehaald.’

Nederlands is meestal niet het populairste vak op school. Hoe motiveer je je leerlingen?

‘Ja dat is verschrikkelijk, haha! Ik probeer het vak leuk te maken door bijvoorbeeld debatten te voeren in de klas waarbij mijn leerlingen rollen mogen aannemen en door met mijn leerlingen boeken te lezen die over hun leefwereld gaan. Denk aan De Belofte van Pisa van Mano Bouzamour, Mocro Maffia van Wouter Laumans en Pizza Maffia van Khalid Boudou. Die spelen zich vaak af in de wijken waar mijn leerlingen vandaan komen. Lezen is wel echt een uitdaging. De jongeren komen vaak uit gezinnen waar geen aandacht is voor lezen. Wat ik nu vaak doe is dat ik ze niet individueel laat lezen, maar we met z’n allen gaan lezen in de klas. Dan lees ik als eerste een stuk en vervolgens geef ik de beurt aan verschillende leerlingen. Net als op de basisschool.’

Je gebruikt ook veel humor in je reels op TikTok en in de klas. Hoe belangrijk is dat volgens jou?  

‘Ik vind humor in het hele leven belangrijk! Het maakt het leven lichter. Humor speelde vroeger in mijn eigen leven al een heel belangrijke rol. Ik groeide op met een vader die verslaafd was, mijn ouders zaten in de schuldsanering en mijn broer gleed af. Maar ondanks dat was en is mijn moeder een echte grappenmaker en hadden we het gezellig met elkaar. Het was voor mijn moeder een middel om het leven te kunnen dragen. In mijn klas zitten ook kinderen die van alles meemaken. Dan is het fijn als ik ze even aan het lachen kan maken. De balans is natuurlijk belangrijk. Ik vergelijk het met hoe je als ouder wilt zijn: je wilt een veilige haven voor je kind zijn, samen leuke momenten beleven en lachen met elkaar. Maar je bent nog steeds moeder of vader en stelt ook duidelijke grenzen. Dat draag ik van nature ook wel uit. Leerlingen gaan bij mij eigenlijk nooit echt over mijn grens.’

Je komt heel zelfverzekerd over voor de klas. Was je dat vanaf het begin als docent al? 

‘Ik heb eigenlijk altijd al een sterk klassenmanagement gehad. Waar ik in het begin wel onzeker over was, is hoe ik dingen moest uitleggen. Begrijpend lezen gaat over inzicht en verbanden kunnen leggen. Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn leerlingen daar beter in worden? Dat kan ik soms nog steeds lastig vinden, maar ik ben daar wel in gegroeid. Inmiddels durf ik ook veel meer mijn eigen pad te bewandelen. Vroeger gaf ik – heel braaf – vakinhoudelijk les. Nu vertel ik veel meer persoonlijke dingen over mezelf. Als ik een mooie reis heb gemaakt, laat ik op het bord foto’s zien en vertel ik wat ik heb geleerd en gezien. Ook vind ik het heel belangrijk om waardevolle levenslessen mee te geven. Ik vertel m’n leerlingen waar ze terecht kunnen als ze schulden hebben of ik vertel ze hoe belangrijk het is om te gaan reizen. Die levenslessen meegeven en een rolmodel mogen en kunnen zijn, vind ik het allermooiste aan mijn vak.’

Je bent inmiddels een bekende persoonlijkheid geworden door TikTok en Instagram. Merk je dat op school? 

‘Ja, leerlingen volgen me op sociale media en ik merk dat sommige (jonge) leerlingen naar me opkijken. Dat is wel gek. Brugklassers komen soms om een foto vragen en soms hoor ik gefluister in de gang als ik voorbij loop.’

Door TikTok heb je inmiddels een tweede carrière erbij. Wat doe je nu allemaal naast lesgeven en wat zijn je plannen?

‘Het is nu anderhalf jaar geleden dat ik met TikTok begon. Ik hoopte dat het deuren voor me zou openen, maar dat het zó snel zou gaan had ik niet verwacht. Inmiddels werk ik parttime als docent, ben ik te boeken als spreker en binnenkort begin ik als columniste voor magazine Flair. TikTok heeft me daarnaast weer bij mijn eerste grote liefde gebracht: ik ga vanaf oktober het theater in met een eigen voorstelling! Ik hoop met mijn voorstelling jongeren te bereiken met dezelfde achtergrond als ik. De levenslessen die ik normaal in de klas meegeef, kan ik dan aan een veel grotere groep meegeven. Het klaslokaal is inmiddels te klein geworden voor mijn ambities en dromen!’