Toen ik begon te schrijven voor Juf & Meester heette Juf & Meester nog alleen maar Juf. In mijn bio stond: Marc ter Horst is vader van een zoon van 9 en een dochter van 11.
Genoeg inspiratie dus om een jaartje of drie over onze ervaringen met de basisschool te schrijven. Inmiddels doet de zoon examen vwo en is de dochter tweedejaars biologie in Utrecht. Maar de columns mocht ik blijven schrijven. Want ik kwam vaker op basisscholen dan ik in de laatste jaren van onze jongste was geweest. En ik drong nog veel dieper door.
Ik dronk koffie in de lerarenkamer, luisterde gesprekken over teamuitjes af, zag bloedneuzen en onesies binnenkomen. Maar bovenal mocht ik in honderden groepen een uur lang de plek van de juf of meester innemen. Tientallen gulzige ogen op me gericht en sommige juist nadrukkelijk van me afgekeerd. Nou ja, jullie kennen het wel.
Die schoolbezoeken dank ik natuurlijk voor een groot deel aan de boeken die ik heb geschreven.
Als columnisten over hun eigen columns gaan schrijven, moet je oppassen.
Bij elk schoolbezoek is er weer een kind dat, net als mijn uitgever, vraagt of ik al een idee heb voor een volgend boek. En dat is vaak best een confronterende vraag. Want meestal heb ik dat nog niet. Er zijn al zoveel boeken! Waarom moet ik er dan zo nodig nog een schrijven? Waar moet het over gaan? En wie zit daar op te wachten? Er is een tijd geweest dat ik serieus dacht dat ik uitgeschreven was. Maar inmiddels weet ik dat ik altijd wel weer een onderwerp of invalshoek bedenk waar ik hoognodig een boek mee moet maken.
Zo gaat het dus ook met columns. Al jaren roep ik dat ik geen idee heb waar ik over moet schrijven en toch lukt het onder druk van een deadline altijd wel weer. Maar als columnisten over hun eigen columns gaan schrijven, moet je oppassen. Dan duurt het niet lang meer voor ze hun oude stokpaardjes van stal halen. Lees meer non-fictie kinderboeken! Hou op met suffe thema’s! Geef les over duurzaamheid! Haal schrijvers in de klas! Zie je: nu doe ik het alweer.
Vandaar dus dat ik nu toch de knoop heb doorgehakt. Dit is mijn laatste column voor de Juf & Meester. Ik heb de columns zeven jaar lang met veel plezier geschreven. En ik ben vast van plan om mooie boeken te blijven schrijven. Al was het maar om gezellig bij jullie op school uitgenodigd te kunnen worden.
