116 woorden over het onderwijs
116 Makkie
Het is Open Dag bij Stenden hogeschool. Pabo-studenten uit verschillende studiejaren geven enthousiast voorlichting. Ze vertellen en laten zien waarom wij dé W&T-pabo zijn. Met behulp van een Airzooka worden waxinelichtjes op afstand uitgeblazen en een MakeyMakey toont geleiding aan. Bijzonder aantrekkelijk zijn de iMo-Learns die leren met bewegen combineren.
Mijn MicroBit, die ik zó geprogrammeerd heb dat het als digitaal naamkaartje mijn naam toont mét een knipogende smiley, oogst veel waardering van bezoekers en studenten. Maar een vierdejaars, die haar afstudeeronderzoek doet over inzet van de MicroBit in het onderwijs, is helemáál niet onder de indruk: ‘Dat is gewoon de basis hoor. Da’s een makkie om te programmeren.’ Baas boven baas.
116 Hoogspanning
College Kinderuniversiteit. Leerzaam voor basisschoolkinderen. Na de inleiding van de professor mogen zij experimenteren onder leiding van onze studenten. Dat zijn natuurlijk veilige experimenten, maar als studenten bezig zijn materialen klaar te zetten gebeurt het …
Een student komt geschrokken naar mij toe rennen, wit om de neus. ‘Kom gauw, de batterijen worden gloeiend heet!’. Ha, paniek om niks, denk ik, we werken met knoopcelbatterijen van 3V, daar kan weinig mee gebeuren.
In het lokaal staan meer studenten, bleek van schrik. Indachtig efficiënt klassenmanagement hadden ze wel 200 knoopcelbatterijen alvast uit de verpakkingen gehaald en tezamen in een bakje gestopt … Daar ontstond een mega stroomkring met een enorme warmteontwikkeling. Niet alleen kinderen leren bij de Kinderuniversiteit …!
