Kijk Mee: Tweetalig onderwijs op het Porta Mosana College

3

Een paar weken geleden heb ik een bezoek gebracht aan het VWO van het Porta Mosana College in Maastricht op uitnodiging van Mr. Steve Reidy, die zich intensief bezig houdt met “Public Speech” voor de derde klassen. Die avond werd door de derde klassen een Public Speech Contest gehouden. Hieraan namen leerlingen deel die tot de finale waren doorgedrongen. Ik was niet alleen “pleasantly surprised” over het niveau van de contest, maar ook viel de grote belangstelling mij op. Er waren honderden belangstellenden die intensief meeleefden. Aan het einde van de contest werd iedere finalist publiekelijk door een internationale jury beoordeeld.

Het is niet verwonderlijk dat ik na deze ervaring nieuwsgierig was naar de kwaliteit van de lessen aan het Tweetalig Onderwijs (TTO) van deze school. De belangrijkste vragen die ik mij stelde, waren:

1
Hoe is de kwaliteit van het Engels van de non-native speakers?
2
Hoe groot is de invloed van TTO op de passieve en actieve beheersing van het Engels bij de leerlingen?
3
Hebben lessen in een voor de leerlingen vreemde taal invloed op de verwerking van de leerstof?

Ik werd ontvangen door Mr. Ben Perry, teamleider. Met hem nam ik de dag door. Ik zou zeven lessen bijwonen in diverse vakken in de klassen 1 t/m 4.Wat mij opviel was dat ook in de klassen door de leerlingen onderling veel Engels werd gesproken. De leraren spraken met de leerlingen altijd Engels en zelfs in de docentenkamer werd veel Engels gesproken, al was het maar vanwege de aanwezigheid van veel “native speakers”. Ik zou veel kunnen vertellen over deze ook voor mij bijzondere dag.
Vanwege de beperking die het formaat van dit artikel mij oplegt, beperk ik mij tot mijn conclusies:

1
De Nederlandstalige docenten spraken acceptabel tot zeer goed Engels.
2
De kwaliteit van het Engels van de leerlingen was vergeleken bij het gewone VWO fenomenaal. De lessen in de brugklas gingen volledig in het Engels en het was voor mij bijna ongelofelijk hoe goed de leerlingen Engels spraken na 5(!) maanden TTO.

3
Ik keek naar de lessen ook met het oog van een onderwijskundige. Een les geschiedenis van Mrs. Petra Peerboom in een brugklas staat mij nog helder voor de geest. De leerlingen gingen uitgebreid in op de Engelse begrippen uit hun lesboek. Er werden vragen gesteld en er werden vragen beantwoord. Woorden en begrippen werden steeds in het Engels expliciet gemaakt. De intensiteit waarmee dit gebeurde, maakte voor mij duidelijk dat hier sprake was van DIEPTEVERWERKING in optima forma.

Het meest echter trof mij de reactie van een docente Engels, toen ik haar vroeg hoeveel leerlingen gemiddeld onvoldoende scoorden voor een letterkundetoets: “Niemand krijgt van mij een onvoldoende, het zou hun liefde voor de letterkunde in de kiem smoren.” Zij gaf alleen een aantekening: “Deelgenomen aan toets”.

3 REACTIES

  1. Is dit een serieus stuk? Accepteert iemand klakkeloos dat niemand een onvoldoende krijgt voor een letterkundetoets want “[…] het zou hun liefde voor de letterkunde in de kiem smoren”?

    Als dat zo is, hoop ik dat dit gauw weer “onderwijs van gisteren is”.

  2. Dag Marten, hartelijk dank voor je reactie. Natuurlijk is dit een serieus stuk, daar doet de visie op letterkunde toetsen van de geciteerde docente niets aan af. Onderwijsvanmorgen prijst ook niets aan, maar geeft mogelijkheden en ontwikkelingen weer. Misschien heb je zelf een visie op het onderwerp of handreikingen aan collega’s die je zou willen delen. Die plaatsen we dan graag!

  3. Dag Corinne en Marten Ik vind dit een interessante en ook heel herkenbare reactie. Hoe kan een goed leerproces bestaan zonder cijfers? En daarin heb je wel gelijk. Prestaties moeten uiteindelijk gemeten worden en in cijfers worden vastgelegd. Zo staat het immers in de wet.
    Cijfers zijn echter een tweesnijdend zwaard. Als zij gegeven worden in een leersituatie die leerlingen als competitief ervaren, zullen zogenaamde prestatie ge-oriënteerde leerlingen worden gestimuleerd voor de beloning te gaan. Zij leren dan niet zozeer vanwege de schoonheid van de literatuur, of van het belang vanhet vak, maar worden gemotiveerd door de kans op een goed cijfer. Uit heel veel onderzoek weten wij dat dit type oriëntatie (ook wel ego-oriëntatie genoemd) wel tot goede cijfers kan leiden, maar neestal tot minder goede kennis dan bij leerlingen die taak-georiënteerd zijn. Prestatie-georiënteerde leerlingen zullen u bijvoorbeeld vragen hoe u toetst? Gevolg: “They are learning to the test”. Het is niet de leerstof die hen interesseert, maar het cijfer. De betrokken docente Engels had soortgelijke ervaringen. Zij haalde het competitieve element uit de les en ging voor de liefde voor de literatuur.
    Bij haar was de toets die zij gaf over James Joyce, een logisch gevolg van de klassikale behandeling van James Joyce’s Dubliners. Ik heb de leerlingen gevraagd of ze wisten welke vragen an de orde zouden worden gesteld. “Nee”, kreeg ik als antwoord, “we moesten het thuis lezen en we spraken erover in de les”.
    Ik heb 12 jaar les gegeven in de bovenbouw van het HAVO/VWO en wel als leraar Engelse Taal en letterkunde. Ik kan je in alle eerlijkheid vertellen dat deze 3e klas leerlingen van het Porta Mosana College in Maastricht het gemiddeld beter deden dan mijn 5e klas HAVO-leerlingen.
    Gezegd moet echter worden dat de leerlingen van het Porta Mosana College die tot het TTO worden toegelaten allemaal de hoogste citoscore moeten hebben plus een VWO advies van de basisschool. Het is dus een selecte groep en dat was in alle klassen die ik heb bezocht goed te merken.
    Persoonlijk ben ik van mening dat ook een HAVO een TTO afdeling zou kunnen hebben. Gezien de toenemende internationalisering is een grondige beheersing van van het Engels voor de komende generaties een “must”, willen wij ons als economie staande blijven houden. En Engels..dat leer je op het TTO!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here