De meeste Nederlandse jongeren bevinden zich in een ideale omgeving om zich te ontwikkelen tot gedreven en intelligente personen voor wie enorm veel mogelijk is. Dit blijken ze zelf ook te beseffen: het toekomstbeeld van jongeren is doorgaans zeer positief en hun verwachtingen zijn hoog. De vraag is echter of deze verwachtingen, met name op professioneel gebied, waargemaakt kunnen worden.
Nederlandse jongeren zijn vergeleken met 10 jaar geleden gelukkiger, gezonder en welvarender (SCP rapport “De sociale staat van Nederland”). Deze positieve instelling resulteert in een positief beeld van hun professionele toekomst. Uit onderzoek van Scholieren.tv en Habbo Hotel blijkt dat jongeren hun kansen op de arbeidsmarkt hoog inschatten en denken gemakkelijk een goede baan met dito salaris te kunnen vinden.
Te rooskleurig
Het vertrouwen dat jongeren hebben in de toekomst brengt enige risico’s met zich mee. Er is namelijk een trend waar te nemen van jongeren die een té positief verwachtingspatroon hebben van de toekomst, waardoor de realiteit sterk blijkt tegen te vallen. We zien jongeren met alle benodigde kennis en ambitie die toch moeite hebben met het maken van de volgende stap in hun leven: of ze kunnen geen geschikte baan vinden, of ze zijn simpelweg nog niet klaar om de stap te maken.
Vrijheid blijheid?
De problemen voor jongvolwassenen om zichzelf een doel en een plek te geven in de grotemensenwereld is in 2001 door de Amerikaanse wetenschappers Robbins & Wilner gelabeld met de term “quarter-life crisis”. Deze crisis slaat op de identiteitsproblemen die kunnen ontstaan tijdens het volwassen worden. De zoektocht naar het juiste werk kan angst en onzekerheid veroorzaken onder jongvolwassenen. Hun toekomstverwachtingen zijn door het idee van oneindige mogelijkheden en kansen zo hoog dat het moeilijk is om hier in de realiteit aan te voldoen. Het gevoel van vrijheid kan er ook voor zorgen dat ze zich verloren voelen binnen het veelvoud aan mogelijkheden.
Taak voor volwassenen
Natuurlijk is het goed dat jongeren vertrouwen hebben in hun toekomst, maar het is belangrijk om reëel te blijven. Dat hoge salaris waar ze nu al van uitgaan kan in de toekomst wel eens moeilijker te krijgen zijn dan verwacht. Het kan zelfs al lastig zijn om een baan te vinden. Besef dat de hoge verwachtingen niet voortkomen uit arrogantie, maar uit een maatschappelijke ontwikkeling. Het is daarom aan volwassenen om de verwachtingen van jongeren te managen en ze goed voor te bereiden op het betreden van de arbeidsmarkt.
Lees meer over jongeren op de arbeidsmarkt in de recent door Techniektalent.nu uitgegeven publicatie ‘TechKnow, alle informatie over jongeren anno nu’.
Youngworks, 2011
Ik ben bepaald niet gelukkig met de teneur van dit artikel. Je krijgt de indruk dat we hoge toekomstverwachtingen van jonge mensen moeten temperen, omdat wij volwassenen nu eenmaal weten dat veel verwachtingen uiteindelijk toch niet daadwerkelijk worden gerealiseerd. Het gaat hier dus om het “realistisch” maken van het zelfbeeld van leerlingen. Maar veel onderzoek heeft uitgewezen dat een hoog zelfbeeld een krachtige eigenschap is als inspanningen moeten worden verricht en resultaten moeten worden behaald. Een hoog zelfbeeld draagt bij aan een hoog zelfvertrouwen.Een hoog zelfvertrouwen gaat faalangst tegen. Faalangst neemt veel ruimte van het werkgeheugen in beslag en blokkeert het leren. Een leerling die denkt dat hij het toch niet haalt is als een wielrenner die de Cauberg op fietst met ingeknepen handremmen. Het is het voorrecht van jonge mensen dat zij op de korte termijn zijn gericht en zich daardoor richten op beloningen op korte termijn. Zie hiervoor het artikel over het zoogdierenbrein. Klik op: https://staging-onderwijsvanmorgensowmedia.kinsta.cloud/zomerreeks-2. Zij werken niet voor de lange termijn, want zij leven in het hier en nu. Als zij veel succes ervaren versterkt dit hun zelfbeeld. Als zij regelmatig falen, stellen zij vanzelf hun verwachtingspatroon bij. Maar ik vind het absoluut onjuist als wij volwassenen dat op voorhand doen. Is dat missschien omdat wij zelf ons verwachtingspatroon hebben moeten bijstellen en onze dromen niet hebben gerealiseerd?
Ik adviseer docenten dan ook een kind zijn/haar dromen te gunnen. Als een meisje zo goed wil worden als haar idool, luister dan naar haar en bemoedig haar. Haar idool heeft het immers ook gehaald.
Ik ben bepaald niet gelukkig met de teneur van dit artikel. Je krijgt de indruk dat we hoge toekomstverwachtingen van jonge mensen moeten temperen, omdat wij volwassenen nu eenmaal weten dat veel verwachtingen uiteindelijk toch niet daadwerkelijk worden gerealiseerd. Het gaat hier dus om het “realistisch” maken van het zelfbeeld van leerlingen. Maar veel onderzoek heeft uitgewezen dat een hoog zelfbeeld een krachtige eigenschap is als inspanningen moeten worden verricht en resultaten moeten worden behaald. Een hoog zelfbeeld draagt bij aan een hoog zelfvertrouwen.Een hoog zelfvertrouwen gaat faalangst tegen. Faalangst neemt veel ruimte van het werkgeheugen in beslag en blokkeert het leren. Een leerling die denkt dat hij het toch niet haalt is als een wielrenner die de Cauberg op fietst met ingeknepen handremmen. Het is het voorrecht van jonge mensen dat zij op de korte termijn zijn gericht en zich daardoor richten op beloningen op korte termijn. Zie hiervoor het artikel over het zoogdierenbrein. Klik op: https://staging-onderwijsvanmorgensowmedia.kinsta.cloud/zomerreeks-2. Zij werken niet voor de lange termijn, want zij leven in het hier en nu. Als zij veel succes ervaren versterkt dit hun zelfbeeld. Als zij regelmatig falen, stellen zij vanzelf hun verwachtingspatroon bij. Maar ik vind het absoluut onjuist als wij volwassenen dat op voorhand doen. Is dat missschien omdat wij zelf ons verwachtingspatroon hebben moeten bijstellen en onze dromen niet hebben gerealiseerd?
Ik adviseer docenten dan ook een kind zijn/haar dromen te gunnen. Als een meisje zo goed wil worden als haar idool, luister dan naar haar en bemoedig haar. Haar idool heeft het immers ook gehaald.